Νομοθεσία

Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία τα καθήκοντα του Ειδικού Ιατρού Εργασίας καθορίζονται μέσα από πληθώρα Νόμων και Προεδρικών Διαταγμάτων που συνοψίζονται εδώ. 

• N.4144 2013 Αντιµετώπιση της παραβατικότητας στην Κοινωνική Ασφάλιση και στην αγορά εργασίας και λοιπές διατάξεις αρµοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας

• Ν.4052-2012 Εφαρμογή του νόμου “Έγκριση των Σχεδίων Συμβάσεων Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης” ( Άρθρο 125)

• Ν. 3996-2011 Αναμόρφωση του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας, ρυθμίσεις θεμάτων Κοινωνικής Ασφάλισης και άλλες διατάξεις ( Άρθρο 29)

• Ν.3850-2010 Κώδικας νόμων υγείας και ασφάλειας στην εργασία

• Αρ. Πρωτ. οικ. 10041-2010 Διευκρινίσεις για την εφαρμογή της Κ.Υ.Α. αριθ. Υ7α/Γ.Π.οικ. 112498/2009

• Αρ. Πρωτ. 10057-2010 Εφαρμογή της Κ.Υ.Α. αριθμ. Υ7α/Γ.Π.οικ. 112498/2009

• Υ.Α.Υ7αΓΠ. Οικ. 112498-2009 Ιατροί Εργασίας − Όροι και προϋποθέσεις για την απόκτηση της ειδικότητας της Ιατρικής της Εργασίας από ιατρούς άλλων ειδικοτήτων.

• Ν.3762-2009 Αναδιοργάνωση Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.), ρύθμιση θεμάτων Οργανισμών εποπτευόμενων από το Υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και άλλες διατάξεις (ρυθμίσεις για ιατρούς εργασίας, Άρθρο 12)

• Ν.3418-2005 Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας

• Υ.Α. Α5-5658-1999 Πρακτική άσκηση των ειδικευομένων γιατρών στην ειδικότητα της Ιατρικής της Εργασίας

• Π.Δ. 415-1994 Περί του χρόνου ειδίκευσης των ιατρών για απόκτηση ειδικότητας

• Π.Δ. 294-1988 Ελάχιστος χρόνος απασχόλησης τεχνικού ασφαλείας και Ιατρού Εργασίας, επίπεδο γνώσεων και ειδικότητα τεχνικού ασφαλείας για τις επιχειρήσεις, εκμεταλλεύσεις και εργασίες του άρθρου 1 παραγράφου 1 του ν. 1568/1985 «Υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων»

• Π.Δ. 132-1987 Περί ειδικότητας Ιατρικής Εργασίας

• Π.Δ. 213-1986 Καθιέρωση της ιατρικής ειδικότητας της Ιατρικής της Εργασίας

• Ν. 1579-1985 Ρυθμίσεις για το Εθνικό Σύστημα Υγείας

• Ν. 1568-1985 Υγιεινή και Ασφάλεια εργαζομένων